Een nieuw jaar is begonnen met veel licht en lawaai. Het vuurwerk was niet alleen voor de sier en de brandstapels waren niet allemaal bedoeld als vreugdevuren. Her en der begon het jaar met een explosie van geweld.
Een paar dagen later antwoordt de natuur. De sneeuw maakt alles wit en stil. De rommel die nog niet is opgeruimd wordt overdekt met een smetteloos witte deken. Daar passen fraaie woorden bij zoals ongerept, smetteloos en sereen. En wat is het stil! Zelfs in de stad verstomt het lawaai. Alles wordt gedempt. De auto’s die wel rijden klinken zacht en beschaafd.
Natuurlijk zal het niet zo blijven. De sneeuw zal smelten. We krijgen een paar dagen vieze prut en daarna zien we de ouwe rommel terug. De auto’s zullen weer door de straten scheuren als altijd. Maar dit stille moment wil ik niet vergeten.
Mijn voornemen is om de momenten te koesteren die de natuur ons schenkt. Nu is het sneeuw, straks is het een frisse lentebries of een zachte zomeravond. Die momenten zullen er volop zijn in het jaar dat voor ons ligt. Ik wens u een sereen 2026.
Jasper van der Horst